Merhaba yol arkadaşım,

Yine o tanıdık hisle boğuşuyorsun, değil mi? “Acaba kendi başıma İngilizce öğrenebilir miyim?” sorusu zihninde bir alarm gibi yanıp sönüyor. Kim bilir kaçıncı kez başladın… Hevesle kelime listeleri hazırlandı, bir gramer kitabının ilk 30 sayfası belki de fosforlu kalemle çizilerek bitirildi ve sonra… hayat oldu. O listeler bir kenarda sarardı, kitap tozlandı ve o büyük motivasyon, bir balon gibi usulca söndü. İnan bana, yalnız değilsin. Neredeyse 25 yıldır öğretmenlik yapıyorum ve bu hikâyeyi, bu hayal kırıklığını binlerce öğrencimden dinledim.

O çaresizliği, “Neden olmuyor?” isyanını ve akıcı konuşan birini duyduğunda içini kemiren o tatlı kıskançlığı o kadar iyi anlıyorum ki.

Ama dur, sana bir şey söyleyeyim: Sorun büyük ihtimalle sende değil. Sorun, eline tutuşturulan yanlış haritalarda. Bugün o eski, yıpranmış haritaları bir kenara bırakıyoruz. Sana bu yolda bir nevi pusula olacağım; ama sadece yolu göstermekle kalmayıp, o yolda nasıl keyifle yürünür, tökezleyince nasıl daha sağlam ayağa kalkılır, onu anlatacağım.

Hazırsan, pusulanı ayarlayalım ve şu yolculuğa bir başlayalım artık!

Neden Bir Türlü Olmuyor? O Klasik Tuzaklar

Önce dürüst bir yüzleşme. Eğer bir arpa boyu yol alamadığını hissediyorsan, muhtemelen aşağıdaki tuzaklardan birine veya birkaçına yakalanmışsındır:

• “Mükemmel Gramer” Takıntısı: Sanki İngilizce konuşmak için bütün dilbilgisi kurallarını bir profesör edasıyla bilmen gerekiyormuş gibi bir beklentin var. Bu, yüzme öğrenmek için önce suyun kaldırma kuvveti üzerine tez yazmaya çalışmaktan farksız.
• Kelime Listesi Mezarlığı: Önüne gelen kelimeyi yazdığın, sonu gelmeyen listeler… Onları ezberlemeye çalışıyorsun ama bir hafta sonra yarısı, bir ay sonraysa neredeyse tamamı buharlaşıyor. Çünkü o kelimelerin bir ruhu, bir bağlamı, bir hikâyesi yok. Sadece kâğıt üzerindeki ölü harfler.
• “Ya Hep Ya Hiç” Hâli: Bir gün gaza gelip 3 saat İngilizce çalışıyor, sonra beş gün yüzüne bakmıyorsun. Bu, ayda bir spor salonuna gidip 8 saat aralıksız antrenman yapmaya benziyor. Sonuç ne olur? Şiddetli bir kas ağrısı, yorgunluk ve spordan tamamen soğuma.
• Hata Yapma Korkusu: “Ya yanlış bir şey dersem?”, “Ya insanlar bana gülerse?” korkusu yüzünden ağzını mühürlüyorsun. Bu, düşmekten korktuğu için bisiklete binmeyi asla öğrenemeyen bir çocuğun durumundan pek de farklı değil.

Tanıdık geldi mi? Öyleyse derin bir nefes al. Bunların hepsi aşılabilir şeyler. Mesele, doğru bakış açısını ve doğru yöntemleri benimsemek.

Benim Pusulam: Yıllardır İşe Yarayan 4 Prensip

Yıllar içinde öğrencilerimin başarıya ulaştığını gördüğüm, benim için neredeyse anayasa gibi olan 4 temel prensip var. Bunları bir kenara not al, çünkü bunlar senin yeni yol haritan olabilir.

1. 1. Pratik > Teori (Artık Şu Direksiyona Geç!)

   Kitaplar sana yol haritası verir, ama arabayı kullanacak olan sensin. Direksiyona geçmeden şoför olunmaz.

   Saatlerce gramer kurallarını okuyabilir, yüzlerce fiilin çekimini ezberleyebilirsin. Ee, sonra? O bilgiyi kullanmadığın sürece, garajda paslanmaya terk edilmiş bir metal yığınından farkı kalmaz. Ezberlemek bir yanılsamadır; öğrenmek ise o bilgiyi hayata katmaktır.

2. 2. Düzenlilik Her Şeydir (Sağlık Yürüyüşü Gibi Düşün)

   Bunu aklına kazı: İngilizce, bir haftada 10 saat çalışılıp sonra bir ay unutulacak bir maraton koşusu değil. Her gün 15 dakika yapılan bir sağlık yürüyüşüdür. Her gün dile sadece 15-20 dakika bile maruz kalmak, haftada bir gün saatlerce kendini paralamaktan katbekat daha etkilidir. Bir bahçıvanı düşün. Fidanını her gün azar azar sular. Ayda bir gelip bir kova suyu köküne boca etmez, değil mi? Dil öğrenimi de aynen böyledir; ilgi, süreklilik ve sabır ister.

3. 3. Aşamalı Gelişim (Spor Salonu Mantığı)

   Belki de en kritik prensip bu. Spor salonunda her gün aynı 5 kiloluk dambılı kaldırırsan kasların bir noktadan sonra gelişmez. İngilizce de böyledir. Konfor alanının bir tık dışına çıkmadığın sürece yerinde sayarsın. Sürekli bildiğin 300 kelimeyle cümle kurmaya çalışıyorsan, hep aynı basit çocuk hikâyelerini okuyorsan, ilerleyemezsin. Amaç ne? Seni biraz zorlayan, anlamak için hafifçe çaba sarf etmen gereken ama sonunda anladığında “Vay be, bunu anladım!” dedirten içerikler bulmak. Gelişim, tam olarak o konfor alanının sınırında gezinirken başlar.

4. 4. Kişiselleştirme ve Hataları Kucaklama (Hatalar En İyi Dostundur)

   Hataların en iyi öğretmenindir; ama sadece onlara kulak verirsen. Kendi yanlışının farkına varmadan doğruyu bulamazsın. “He go” dediğinde kendini yerden yere vurma. Bir saniye dur ve düşün: “Ha, demek ki 3. tekil şahıslarda fiile ‘-s’ takısı koymayı unutuyorum. Bir sonrakinde buna odaklanayım.” İşte öğrenme tam olarak budur. Herkesin öğrenme stili, ilgi alanı ve zayıf noktası farklıdır. Arkadaşının programı sana uymayabilir. Kendi hatalarından ders çıkarıp kendi yolunu çizmelisin.

Peki, Ne Yapacağız? İşte Adım Adım Rehber

“Tamam hocam, felsefeyi anladık da… somut olarak ne yapalım?” dediğini duyar gibiyim. İşte hemen bugün başlayabileceğin adımlar:

1. 1. Adım: Keşfet (Kendini ve Amacını Tanı)

   • “Neden”ini Bul: “İngilizce öğrenmek istiyorum” fazla genel bir hedef. Neden? Yurt dışında yüksek lisans yapmak için mi? İşinde terfi almak için mi? Yoksa en sevdiğin yabancı dizideki o esprilere altyazısız gülebilmek için mi? İşte bu “neden” var ya, en zor anlarda senin yakıtın olacak.
   • Keyif Alanını Belirle: Ne yapmaktan zevk alıyorsun? Video oyunları mı oynuyorsun? Yemek tarifleri mi deniyorsun? Tarih belgesellerine mi bayılıyorsun? İngilizceyi bu hobinle birleştir. Sevdiğin bir şeyi yaparken öğrenmek, ders gibi hissettirmez.
   • Seviyene Karşı Dürüst Ol: Kendini kandırma. Başlangıç seviyesindeysen, ileri seviye bir ekonomi podcast’iyle kendini boğmanın anlamı yok. Bu sadece moralini bozar. Seviyene uygun, “anlayabildiğin” kaynaklar bul.

2. 2. Adım: İnşa Et (Günlük Rutin Oluştur)

   Her gün bu dört temel beceriye bir parça zaman ayır. Sadece 15’er dakika bile harikalar yaratabilir.

   • Dinleme (Listening): Seviyene uygun bir podcast, bir YouTube kanalı, hatta sevdiğin bir şarkıyı sözleriyle birlikte dinlemek.
   • Okuma (Reading): Seviyelere göre basitleştirilmiş hikâyeler (graded readers), sevdiğin bir konu hakkında bir blog yazısı veya bir haber sitesinden kısa bir makale.
   • Kelime (Vocabulary): Ezberlemeyi bırak, “bağlam içinde” öğren. Okuduğun veya dinlediğin bir metinde karşına çıkan, hoşuna giden 3-5 yeni kelimeyi not al. Ama sadece kelime ve anlamını değil, o kelimenin içinde geçtiği cümlenin tamamını yaz.
   • Konuşma (Speaking): İşte en çok ihmal edilen ama en kritik bölüm. Bütün o teorik bilginin ete kemiğe büründüğü yer.

3. 3. Adım: Test Et (Uygulamaya Geç!)

   Tüm bu birikimi gerçek beceriye dönüştürmenin tek bir yolu var: KONUŞMAK. Tek başına ayna karşısında pratik yapmak iyi bir başlangıçtır ama bir yere kadar. Gerçek bir insanla, ideal olarak anadili İngilizce olan biriyle iletişim kurman gerekir.

   Dürüst olalım; kendi başına, seni sabırla dinleyecek ve hatalarını düzeltecek birini bulmak pek kolay değil. İşte bu noktada profesyonel bir destek, süreci bambaşka bir seviyeye taşıyor. Bu konuda yıllardır gözlemlediğim ve gerçekten öğrenci odaklı bulduğum sistem Konuşarak Öğren. Neden mi?

   Çünkü bu sistemde, sokakta karşılaştığın biriyle rastgele sohbet etmiyorsun. Konuşarak Öğren, seni bir yapıya dahil ediyor. Sana özel atanan lisanslı Amerikalı eğitmeninle, senin seviyen ve hedeflerin doğrultusunda hazırlanmış bir eğitim programını takip ediyorsun. Bu ne anlama geliyor? Hani spor salonu metaforu demiştik ya; eğitmenin senin ne zaman 5 kilodan 7.5 kiloya geçmen gerektiğini biliyor ve seni o yönde zorluyor. Ders saatin belli, eğitmenin seni arıyor; “bugün havamda değilim” gibi bahanelere pek yer kalmıyor. En önemlisi, sana özel atanan bir mentör, gelişimini sürekli izliyor, raporlar sunuyor ve zayıf noktalarını güçlendirmen için sana yol gösteriyor. Kısacası bu sadece bir konuşma pratiği değil, arkasında bir sistem olan, hedefe yönelik bir çalışma.

Son Birkaç Söz

Evet, kendi kendine İngilizce öğrenmek teoride mümkün. Ama bu, çoğu zaman tek başına bir okyanusu salla geçmeye çalışmak gibi. Yavaş, yorucu ve yalnız bir çaba. Doğru araçları, doğru haritayı ve doğru desteği aldığında ise bu yolculuk, hayatının en keyifli maceralarından birine dönüşebilir.

Bugün sana bir pusula vermeye çalıştım. İçinde 25 yıllık birikim, yüzlerce başarı hikâyesi ve en önemlisi, sana olan samimi inancım var. Artık bahaneleri, ertelemeleri bir kenara bırakma vakti geldi de geçiyor.

Unutma, bu senin yolculuğun ve pusulan artık elinde. Geriye sadece o ilk adımı atmak kalıyor.