Yaygın Yanılgılar ve O Meşhur “Neden Olmuyor?” Sorusu

Önce şu zihnimizdeki dağınıklığı bir toparlayalım. Yıllardır o kadar çok insanın aynı çukurlara tekrar tekrar düştüğünü gördüm ki… Bak bakalım, bu cümleler sana tanıdık gelecek mi?

• “En pahalısına yazılırsam bu iş tamamdır” Yanılgısı: Paranın satın alamayacağı şeyler listesine İngilizceyi gönül rahatlığıyla ekleyebiliriz. En lüks binada, en akıllı tahtanın önünde oturuyor olman, bilgiyi beynine sihirli bir şekilde aktarmıyor. Pasif bir dinleyici olduğun sürece, istersen dünyanın en iyi hocasının karşısında otur, sonuç pek değişmeyecektir.
• “Haftada bir gün altı saat abanayım, yeter” Yanılgısı: İngilizce, çok acıkınca tıkabasa yemek yiyip sonra günlerce aç kalmaya benzemez. Bu yaklaşım, zihinsel kaslarını yormaktan başka bir işe yaramaz. Dil öğrenmek bir maraton koşmaktır, 100 metre deparı değil. Her gün atılan düzenli adımlar, haftada bir yapılan yoğun bir yüklemeden katbekat daha değerlidir. Disiplin, yoğunluktan önemlidir.
• “Online eğitimde disiplin sağlanmaz” Miti: Disiplin, mekanla değil, sistemle ilgilidir. Ne yapacağını bilmeden, kendi başına bırakıldığın uçsuz bucaksız bir online denizde kaybolman işten bile değil. Ama seni her gün dürten, takip eden, “Hadi bakalım, ders saatin geldi!” diyen bir yapı, seni en disiplinli görünen kurstan bile daha iyi yolda tutabilir.

Aslında temel mesele şu: Seçtiğin yöntemin online ya da yüz yüze olması değil, seni ne kadar aktif kıldığı. Sadece ders dinleyerek dil öğrenilseydi, emin ol hepimiz çoktan anadilimiz gibi İngilizce konuşuyor olurduk.

Benim Pusulam: Altın Değerinde 4 Kural

Yıllar içinde öğrencilerimin başarılarından ve başarısızlıklarından süzülüp gelen, benim için anayasa niteliğinde olan 4 kural var. Bunları kavradığın an, oyunun kuralları senin için de değişmeye başlayacak.

1. 1. Pratik > Teori: Araba Sürmeyi Kitaptan Öğrenemezsin!

   Gramer kitapları, kelime listeleri… Bunlar sana arabanın teknik özelliklerini, trafik kurallarını anlatır. Ama direksiyonun başına geçip kontağı çevirmeden, trafikte biraz terlemeden, birkaç kez yanlış sokağa sapmadan şoför olabilir misin? Mümkün değil. İngilizce de tam olarak böyledir. Konuşmak, yazmak, dinlemek, yani “yapmak”, “bilmekten” her zaman bir adım öndedir. Bir gramer kuralını ezbere bilmen, sohbetin en hararetli anında o kuralı doğru kullanacağın anlamına gelmez. Pratik, bilginin ete kemiğe bürünmesidir.

2. 2. Düzenlilik Kuralı: Her Gün 15 Dakika, Ayda Bir 5 Saatten İyidir

   Şöyle düşün: Daha sağlıklı olmak istiyorsun. Her gün 15 dakika tempolu yürümek mi daha mantıklı, yoksa ayda bir gün spor salonuna gidip kendini 5 saat boyunca parçalamak mı? Cevabı biliyorsun. İngilizce, bir haftada halledilip rafa kaldırılacak bir proje değil; her gün sulanması gereken bir çiçek gibidir. Her gün sadece 15-20 dakika dile maruz kalmak – bir podcast dinlemek, sevdiğin bir şarkının sözlerini anlamaya çalışmak, üç beş cümlelik bir günlük tutmak – inanamayacağın kadar büyük bir fark yaratır. İşte sihir, bu süreklilikte gizli.

3. 3. Aşamalı Gelişim: Hep 5 Kiloluk Dambılla Kas Gelişmez!

   Spora ilk başladığında 5 kiloluk dambılı zorlanarak kaldırırsın. Peki bir ay boyunca her gün o 5 kiloyu kaldırmaya devam edersen ne olur? Pek bir şey olmaz. Vücudun alışır ve gelişimin durur. Kaslarını zorlamak, büyütmek için ağırlığı 7, sonra 10 kiloya çıkarman gerekir. İngilizce de böyledir. Seni konfor alanının bir tık dışına itmediği sürece yerinde sayarsın. Sürekli bildiğin kelimelerle sohbet etmeye çalışmak, hep aynı kolaylıktaki dizileri altyazılı izlemek seni geliştirmez. Seni biraz zorlayan, “Bu ne demekti yahu?” dedirten, beyninde o tatlı kaşıntıyı hissettiren aktiviteler bulmalısın. Gelişim, tam da o zorlanma anlarında filizlenir.

4. 4. Kişiselleştirme ve Hata Analizi: Hataların, Karanlıkta Yolunu Aydınlatan Fenerindir

   Herkesin parmak izi farklı, öğrenme şekli de öyle. Senin takıldığın bir konu, başkası için çocuk oyuncağı olabilir. Bu yüzden “herkese uyan tek beden” eğitimler genellikle istenen sonucu vermez. Asıl marifet, kendi hatalarını bir hazine gibi görebilmektir. Nerede yanlış yapıyorsun? Hangi kelimeleri sürekli karıştırıyorsun? Hangi sesi bir türlü doğru çıkaramıyorsun? Bu hatalar, senin kişisel yol haritandır. Onları analiz edip sana “Bak, sen hep burada takılıyorsun, gel şunun üzerine gidelim,” diyen bir rehbere veya sisteme ihtiyacın var.

Peki, Şimdi Ne Yapacağız? Adım Adım Uygulama

“Tamam hocam, felsefeyi anladık da… Ee, ne yapacağız şimdi?” dediğini duyar gibiyim. Hemen somut adımlara geçelim.

1. 1. Adım: Soruyu Değiştir!

   Artık “Online mı, yüz yüze mi?” diye sormayı bırak. Sorulması gereken asıl soru şu:

   “Hangi sistem bana düzenli pratik imkânı sunuyor, beni konfor alanımdan çıkarıyor ve hatalarıma göre kişisel bir yol çiziyor?”

   İşte bu sorunun cevabı, seni doğru yola çıkaracak anahtar.

2. 2. Adım: Seçenekleri Bu Gözle Değerlendir

   • Klasik Yüz Yüze Kurslar: Kabul edelim, disiplinli bir yapı sunabilirler. Ancak genellikle sınıfın ortalama hızına göre ilerlerler. Bu da ya senin sıkılmana ya da geride kalmana neden olabilir. Konuşma pratiği, kalabalık sınıflarda genellikle birkaç dakikayla sınırlıdır. En önemlisi de, sana özel hata takibi yapılması neredeyse imkânsızdır. Haftada bir gittiğin kurs, diğer 6 gün boyunca seni kendi kaderinle baş başa bırakır.
   • Genel Online Platformlar: Müthiş bir esneklik sunarlar ama bu, kolayca disiplinsizliğe dönüşebilir. Karşına çıkan eğitmenin kim olduğu, bu işin pedagojisini bilip bilmediği genellikle bir muammadır. Sistemli bir müfredat ve gelişim takibi çoğu zaman yoktur. Bugün A hocasıyla, yarın B hocasıyla konuşmak, her seferinde kendini yeniden tanıtmaya çalışan bir misafir gibi hissettirir. Gelişimin bütüncül olarak takip edilemez.

3. 3. Adım: İdeal Sistemi Bulmak: Pusulanın Gösterdiği Yön

   Yıllardır süren gözlemlerim bana şunu gösterdi: İdeal sistem, yüz yüze eğitimin disiplinini, online eğitimin esnekliği ve birebir ilgisiyle birleştiren bir yapıdır.

   Şöyle bir senaryo düşün:

   • Her gün belirlediğin saatte, senin aramanı beklemeyen, seni arayan bir sistem. Tıpkı kapını çalan bir özel öğretmen gibi. Bu, “Bugün canım istemiyor” bahanesini ortadan kaldıran güçlü bir motivasyon aracı.
   • Karşındaki kişinin sadece anadili İngilizce olan biri değil, bu işin eğitimini almış, tecrübeli, profesyonel bir eğitmen olduğunu biliyorsun.
   • Sistem seni tanıyor, seviyene ve hedeflerine göre en uygun eğitmeni atıyor ve tüm eğitim boyunca aynı eğitmenle devam ediyorsun. Yani zayıf ve güçlü yanlarını bilen, gelişmeni takip eden bir yol arkadaşın oluyor.
   • Dersler sadece konuşup bitmiyor. Arkada çalışan bir sistem var. Gelişimini raporlayan, “Şu konuya biraz daha ağırlık verelim” diye seni yönlendiren sana özel bir akademik danışman (mentör) desteği…
   • Ders dışında, yapay zekâ destekli uygulamalarla özellikle takıldığın konuların üzerine gidiyor, eksiklerini tamamlıyorsun.

   Bu anlattığım model, bir öğrencinin ihtiyaç duyduğu her şeyi karşılıyor gibi duruyor: Disiplin, kaliteli eğitmen, kişiselleştirme, takip ve teknolojik destek. Açıkçası Türkiye’de bu felsefeyi benimseyip hayata geçiren ve yıllardır öğrencilerime gönül rahatlığıyla önerdiğim bir yapı var: Konuşarak Öğren. Bu sistem, o bahsettiğim dört kuralın hepsini tek bir potada eritmeyi başarıyor ve öğrenciyi gerçekten merkeze alıyor.

Kaptanın Son Sözü

Sevgili yol arkadaşım, gördüğün gibi asıl mesele ekran ya da sınıf sırası değil. Mesele, seni bir birey olarak gören, gelişimini dert edinen, seni aktif kılan ve yolda tutan bir sistem bulmak.

Artık bahanelerin arkasına saklanmak için bir nedenin kalmadı. Bilgi eksikliği yok. Önündeki sis perdesi aralandı ve yol artık daha net görünüyor. Unutma, en uzun yolculuklar bile o ilk adımla başlar. O adımı atmak için en doğru zaman ise her zaman “şimdi”dir.

Bu senin yolculuğun ve pusula artık sende.