Merhaba yol arkadaşım,

Yine o tanıdık hisle boğuşuyorsun, değil mi? “Acaba kendi başıma İngilizce öğrenebilir miyim?” sorusu zihninde bir alarm gibi yanıp sönüyor. Kim bilir kaçıncı kez başladın… Hevesle kelime listeleri hazırlandı, bir gramer kitabının ilk 30 sayfası belki de fosforlu kalemle çizilerek bitirildi ve sonra… hayat oldu. O listeler bir kenarda sarardı, kitap tozlandı ve o büyük motivasyon, bir balon gibi usulca söndü. İnan bana, yalnız değilsin. Neredeyse 25 yıldır öğretmenlik yapıyorum ve bu hikâyeyi, bu hayal kırıklığını binlerce öğrencimden dinledim.

O çaresizliği, “Neden olmuyor?” isyanını ve akıcı konuşan birini duyduğunda içini kemiren o tatlı kıskançlığı o kadar iyi anlıyorum ki.

Ama dur, sana bir şey söyleyeyim: Sorun büyük ihtimalle sende değil. Sorun, eline tutuşturulan yanlış haritalarda. Bugün o eski, yıpranmış haritaları bir kenara bırakıyoruz. Sana bu yolda bir nevi pusula olacağım; ama sadece yolu göstermekle kalmayıp, o yolda nasıl keyifle yürünür, tökezleyince nasıl daha sağlam ayağa kalkılır, onu anlatacağım.

Hazırsan, pusulanı ayarlayalım ve şu yolculuğa bir başlayalım artık!

Neden Bir Türlü Olmuyor? O Klasik Tuzaklar

Önce dürüst bir yüzleşme. Eğer bir arpa boyu yol alamadığını hissediyorsan, muhtemelen aşağıdaki tuzaklardan birine veya birkaçına yakalanmışsındır:

• “Mükemmel Gramer” Takıntısı: Sanki İngilizce konuşmak için bütün dilbilgisi kurallarını bir profesör edasıyla bilmen gerekiyormuş gibi bir beklentin var. Bu, yüzme öğrenmek için önce suyun kaldırma kuvveti üzerine tez yazmaya çalışmaktan farksız.
• Kelime Listesi Mezarlığı: Önüne gelen kelimeyi yazdığın, sonu gelmeyen listeler… Onları ezberlemeye çalışıyorsun ama bir hafta sonra yarısı, bir ay sonraysa neredeyse tamamı buharlaşıyor. Çünkü o kelimelerin bir ruhu, bir bağlamı, bir hikâyesi yok. Sadece kâğıt üzerindeki ölü harfler.
• “Ya Hep Ya Hiç” Hâli: Bir gün gaza gelip 3 saat İngilizce çalışıyor, sonra beş gün yüzüne bakmıyorsun. Bu, ayda bir spor salonuna gidip 8 saat aralıksız antrenman yapmaya benziyor. Sonuç ne olur? Şiddetli bir kas ağrısı, yorgunluk ve spordan tamamen soğuma.
• Hata Yapma Korkusu: “Ya yanlış bir şey dersem?”, “Ya insanlar bana gülerse?” korkusu yüzünden ağzını mühürlüyorsun. Bu, düşmekten korktuğu için bisiklete binmeyi asla öğrenemeyen bir çocuğun durumundan pek de farklı değil.

Tanıdık geldi mi? Öyleyse derin bir nefes al. Bunların hepsi aşılabilir şeyler. Mesele, doğru bakış açısını ve doğru yöntemleri benimsemek.

Benim Pusulam: Yıllardır İşe Yarayan 4 Prensip

Yıllar içinde öğrencilerimin başarıya ulaştığını gördüğüm, benim için neredeyse anayasa gibi olan 4 temel prensip var. Bunları bir kenara not al, çünkü bunlar senin yeni yol haritan olabilir.

1. 1. Pratik > Teori (Artık Şu Direksiyona Geç!)

   Kitaplar sana yol haritası verir, ama arabayı kullanacak olan sensin. Direksiyona geçmeden şoför olunmaz.

   Saatlerce gramer kurallarını okuyabilir, yüzlerce fiilin çekimini ezberleyebilirsin. Ee, sonra? O bilgiyi kullanmadığın sürece, garajda paslanmaya terk edilmiş bir metal yığınından farkı kalmaz. Ezberlemek bir yanılsamadır; öğrenmek ise o bilgiyi hayata katmaktır.

2. 2. Düzenlilik Her Şeydir (Sağlık Yürüyüşü Gibi Düşün)

   Bunu aklına kazı: İngilizce, bir haftada 10 saat çalışılıp sonra bir ay unutulacak bir maraton koşusu değil. Her gün 15 dakika yapılan bir sağlık yürüyüşüdür. Her gün dile sadece 15-20 dakika bile maruz kalmak, haftada bir gün saatlerce kendini paralamaktan katbekat daha etkilidir. Bir bahçıvanı düşün. Fidanını her gün azar azar sular. Ayda bir gelip bir kova suyu köküne boca etmez, değil mi? Dil öğrenimi de aynen böyledir; ilgi, süreklilik ve sabır ister.

3. 3. Aşamalı Gelişim (Spor Salonu Mantığı)

   Belki de en kritik prensip bu. Spor salonunda her gün aynı 5 kiloluk dambılı kaldırırsan kasların bir noktadan sonra gelişmez. İngilizce de böyledir. Konfor alanının bir tık dışına çıkmadığın sürece yerinde sayarsın. Sürekli bildiğin 300 kelimeyle cümle kurmaya çalışıyorsan, hep aynı basit çocuk hikâyelerini okuyorsan, ilerleyemezsin. Amaç ne? Seni biraz zorlayan, anlamak için hafifçe çaba sarf etmen gereken ama sonunda anladığında “Vay be, bunu anladım!” dedirten içerikler bulmak. Gelişim, tam olarak o konfor alanının sınırında gezinirken başlar.

4. 4. Kişiselleştirme ve Hataları Kucaklama (Hatalar En İyi Dostundur)

   Hataların en iyi öğretmenindir; ama sadece onlara kulak verirsen. Kendi yanlışının farkına varmadan doğruyu bulamazsın. “He go” dediğinde kendini yerden yere vurma. Bir saniye dur ve düşün: “Ha, demek ki 3. tekil şahıslarda fiile ‘-s’ takısı koymayı unutuyorum. Bir sonrakinde buna odaklanayım.” İşte öğrenme tam olarak budur. Herkesin öğrenme stili, ilgi alanı ve zayıf noktası farklıdır. Arkadaşının programı sana uymayabilir. Kendi hatalarından ders çıkarıp kendi yolunu çizmelisin.

Peki, Ne Yapacağız? İşte Adım Adım Rehber

“Tamam hocam, felsefeyi anladık da… somut olarak ne yapalım?” dediğini duyar gibiyim. İşte hemen bugün başlayabileceğin adımlar:

1. 1. Adım: Keşfet (Kendini ve Amacını Tanı)

   • “Neden”ini Bul: “İngilizce öğrenmek istiyorum” fazla genel bir hedef. Neden? Yurt dışında yüksek lisans yapmak için mi? İşinde terfi almak için mi? Yoksa en sevdiğin yabancı dizideki o esprilere altyazısız gülebilmek için mi? İşte bu “neden” var ya, en zor anlarda senin yakıtın olacak.
   • Keyif Alanını Belirle: Ne yapmaktan zevk alıyorsun? Video oyunları mı oynuyorsun? Yemek tarifleri mi deniyorsun? Tarih belgesellerine mi bayılıyorsun? İngilizceyi bu hobinle birleştir. Sevdiğin bir şeyi yaparken öğrenmek, ders gibi hissettirmez.
   • Seviyene Karşı Dürüst Ol: Kendini kandırma. Başlangıç seviyesindeysen, ileri seviye bir ekonomi podcast’iyle kendini boğmanın anlamı yok. Bu sadece moralini bozar. Seviyene uygun, “anlayabildiğin” kaynaklar bul.

2. 2. Adım: İnşa Et (Günlük Rutin Oluştur)

   Her gün bu dört temel beceriye bir parça zaman ayır. Sadece 15’er dakika bile harikalar yaratabilir.

   • Dinleme (Listening): Seviyene uygun bir podcast, bir YouTube kanalı, hatta sevdiğin bir şarkıyı sözleriyle birlikte dinlemek.
   • Okuma (Reading): Seviyelere göre basitleştirilmiş hikâyeler (graded readers), sevdiğin bir konu hakkında bir blog yazısı veya bir haber sitesinden kısa bir makale.
   • Kelime (Vocabulary): Ezberlemeyi bırak, “bağlam içinde” öğren. Okuduğun veya dinlediğin bir metinde karşına çıkan, hoşuna giden 3-5 yeni kelimeyi not al. Ama sadece kelime ve anlamını değil, o kelimenin içinde geçtiği cümlenin tamamını yaz.
   • Konuşma (Speaking): İşte en çok ihmal edilen ama en kritik bölüm. Bütün o teorik bilginin ete kemiğe büründüğü yer.

3. 3. Adım: Test Et (Uygulamaya Geç!)

   Tüm bu birikimi gerçek beceriye dönüştürmenin tek bir yolu var: KONUŞMAK. Tek başına ayna karşısında pratik yapmak iyi bir başlangıçtır ama bir yere kadar. Gerçek bir insanla, ideal olarak anadili İngilizce olan biriyle iletişim kurman gerekir.

   Dürüst olalım; kendi başına, seni sabırla dinleyecek ve hatalarını düzeltecek birini bulmak pek kolay değil. İşte bu noktada profesyonel bir destek, süreci bambaşka bir seviyeye taşıyor. Bu konuda yıllardır gözlemlediğim ve gerçekten öğrenci odaklı bulduğum sistem Konuşarak Öğren. Neden mi?

   Çünkü bu sistemde, sokakta karşılaştığın biriyle rastgele sohbet etmiyorsun. Konuşarak Öğren, seni bir yapıya dahil ediyor. Sana özel atanan lisanslı Amerikalı eğitmeninle, senin seviyen ve hedeflerin doğrultusunda hazırlanmış bir eğitim programını takip ediyorsun. Bu ne anlama geliyor? Hani spor salonu metaforu demiştik ya; eğitmenin senin ne zaman 5 kilodan 7.5 kiloya geçmen gerektiğini biliyor ve seni o yönde zorluyor. Ders saatin belli, eğitmenin seni arıyor; “bugün havamda değilim” gibi bahanelere pek yer kalmıyor. En önemlisi, sana özel atanan bir mentör, gelişimini sürekli izliyor, raporlar sunuyor ve zayıf noktalarını güçlendirmen için sana yol gösteriyor. Kısacası bu sadece bir konuşma pratiği değil, arkasında bir sistem olan, hedefe yönelik bir çalışma.

Son Birkaç Söz

Evet, kendi kendine İngilizce öğrenmek teoride mümkün. Ama bu, çoğu zaman tek başına bir okyanusu salla geçmeye çalışmak gibi. Yavaş, yorucu ve yalnız bir çaba. Doğru araçları, doğru haritayı ve doğru desteği aldığında ise bu yolculuk, hayatının en keyifli maceralarından birine dönüşebilir.

Bugün sana bir pusula vermeye çalıştım. İçinde 25 yıllık birikim, yüzlerce başarı hikâyesi ve en önemlisi, sana olan samimi inancım var. Artık bahaneleri, ertelemeleri bir kenara bırakma vakti geldi de geçiyor.

Unutma, bu senin yolculuğun ve pusulan artık elinde. Geriye sadece o ilk adımı atmak kalıyor.

Yaygın Yanılgılar ve O Meşhur “Neden Olmuyor?” Sorusu

Önce şu zihnimizdeki dağınıklığı bir toparlayalım. Yıllardır o kadar çok insanın aynı çukurlara tekrar tekrar düştüğünü gördüm ki… Bak bakalım, bu cümleler sana tanıdık gelecek mi?

• “En pahalısına yazılırsam bu iş tamamdır” Yanılgısı: Paranın satın alamayacağı şeyler listesine İngilizceyi gönül rahatlığıyla ekleyebiliriz. En lüks binada, en akıllı tahtanın önünde oturuyor olman, bilgiyi beynine sihirli bir şekilde aktarmıyor. Pasif bir dinleyici olduğun sürece, istersen dünyanın en iyi hocasının karşısında otur, sonuç pek değişmeyecektir.
• “Haftada bir gün altı saat abanayım, yeter” Yanılgısı: İngilizce, çok acıkınca tıkabasa yemek yiyip sonra günlerce aç kalmaya benzemez. Bu yaklaşım, zihinsel kaslarını yormaktan başka bir işe yaramaz. Dil öğrenmek bir maraton koşmaktır, 100 metre deparı değil. Her gün atılan düzenli adımlar, haftada bir yapılan yoğun bir yüklemeden katbekat daha değerlidir. Disiplin, yoğunluktan önemlidir.
• “Online eğitimde disiplin sağlanmaz” Miti: Disiplin, mekanla değil, sistemle ilgilidir. Ne yapacağını bilmeden, kendi başına bırakıldığın uçsuz bucaksız bir online denizde kaybolman işten bile değil. Ama seni her gün dürten, takip eden, “Hadi bakalım, ders saatin geldi!” diyen bir yapı, seni en disiplinli görünen kurstan bile daha iyi yolda tutabilir.

Aslında temel mesele şu: Seçtiğin yöntemin online ya da yüz yüze olması değil, seni ne kadar aktif kıldığı. Sadece ders dinleyerek dil öğrenilseydi, emin ol hepimiz çoktan anadilimiz gibi İngilizce konuşuyor olurduk.

Benim Pusulam: Altın Değerinde 4 Kural

Yıllar içinde öğrencilerimin başarılarından ve başarısızlıklarından süzülüp gelen, benim için anayasa niteliğinde olan 4 kural var. Bunları kavradığın an, oyunun kuralları senin için de değişmeye başlayacak.

1. 1. Pratik > Teori: Araba Sürmeyi Kitaptan Öğrenemezsin!

   Gramer kitapları, kelime listeleri… Bunlar sana arabanın teknik özelliklerini, trafik kurallarını anlatır. Ama direksiyonun başına geçip kontağı çevirmeden, trafikte biraz terlemeden, birkaç kez yanlış sokağa sapmadan şoför olabilir misin? Mümkün değil. İngilizce de tam olarak böyledir. Konuşmak, yazmak, dinlemek, yani “yapmak”, “bilmekten” her zaman bir adım öndedir. Bir gramer kuralını ezbere bilmen, sohbetin en hararetli anında o kuralı doğru kullanacağın anlamına gelmez. Pratik, bilginin ete kemiğe bürünmesidir.

2. 2. Düzenlilik Kuralı: Her Gün 15 Dakika, Ayda Bir 5 Saatten İyidir

   Şöyle düşün: Daha sağlıklı olmak istiyorsun. Her gün 15 dakika tempolu yürümek mi daha mantıklı, yoksa ayda bir gün spor salonuna gidip kendini 5 saat boyunca parçalamak mı? Cevabı biliyorsun. İngilizce, bir haftada halledilip rafa kaldırılacak bir proje değil; her gün sulanması gereken bir çiçek gibidir. Her gün sadece 15-20 dakika dile maruz kalmak – bir podcast dinlemek, sevdiğin bir şarkının sözlerini anlamaya çalışmak, üç beş cümlelik bir günlük tutmak – inanamayacağın kadar büyük bir fark yaratır. İşte sihir, bu süreklilikte gizli.

3. 3. Aşamalı Gelişim: Hep 5 Kiloluk Dambılla Kas Gelişmez!

   Spora ilk başladığında 5 kiloluk dambılı zorlanarak kaldırırsın. Peki bir ay boyunca her gün o 5 kiloyu kaldırmaya devam edersen ne olur? Pek bir şey olmaz. Vücudun alışır ve gelişimin durur. Kaslarını zorlamak, büyütmek için ağırlığı 7, sonra 10 kiloya çıkarman gerekir. İngilizce de böyledir. Seni konfor alanının bir tık dışına itmediği sürece yerinde sayarsın. Sürekli bildiğin kelimelerle sohbet etmeye çalışmak, hep aynı kolaylıktaki dizileri altyazılı izlemek seni geliştirmez. Seni biraz zorlayan, “Bu ne demekti yahu?” dedirten, beyninde o tatlı kaşıntıyı hissettiren aktiviteler bulmalısın. Gelişim, tam da o zorlanma anlarında filizlenir.

4. 4. Kişiselleştirme ve Hata Analizi: Hataların, Karanlıkta Yolunu Aydınlatan Fenerindir

   Herkesin parmak izi farklı, öğrenme şekli de öyle. Senin takıldığın bir konu, başkası için çocuk oyuncağı olabilir. Bu yüzden “herkese uyan tek beden” eğitimler genellikle istenen sonucu vermez. Asıl marifet, kendi hatalarını bir hazine gibi görebilmektir. Nerede yanlış yapıyorsun? Hangi kelimeleri sürekli karıştırıyorsun? Hangi sesi bir türlü doğru çıkaramıyorsun? Bu hatalar, senin kişisel yol haritandır. Onları analiz edip sana “Bak, sen hep burada takılıyorsun, gel şunun üzerine gidelim,” diyen bir rehbere veya sisteme ihtiyacın var.

Peki, Şimdi Ne Yapacağız? Adım Adım Uygulama

“Tamam hocam, felsefeyi anladık da… Ee, ne yapacağız şimdi?” dediğini duyar gibiyim. Hemen somut adımlara geçelim.

1. 1. Adım: Soruyu Değiştir!

   Artık “Online mı, yüz yüze mi?” diye sormayı bırak. Sorulması gereken asıl soru şu:

   “Hangi sistem bana düzenli pratik imkânı sunuyor, beni konfor alanımdan çıkarıyor ve hatalarıma göre kişisel bir yol çiziyor?”

   İşte bu sorunun cevabı, seni doğru yola çıkaracak anahtar.

2. 2. Adım: Seçenekleri Bu Gözle Değerlendir

   • Klasik Yüz Yüze Kurslar: Kabul edelim, disiplinli bir yapı sunabilirler. Ancak genellikle sınıfın ortalama hızına göre ilerlerler. Bu da ya senin sıkılmana ya da geride kalmana neden olabilir. Konuşma pratiği, kalabalık sınıflarda genellikle birkaç dakikayla sınırlıdır. En önemlisi de, sana özel hata takibi yapılması neredeyse imkânsızdır. Haftada bir gittiğin kurs, diğer 6 gün boyunca seni kendi kaderinle baş başa bırakır.
   • Genel Online Platformlar: Müthiş bir esneklik sunarlar ama bu, kolayca disiplinsizliğe dönüşebilir. Karşına çıkan eğitmenin kim olduğu, bu işin pedagojisini bilip bilmediği genellikle bir muammadır. Sistemli bir müfredat ve gelişim takibi çoğu zaman yoktur. Bugün A hocasıyla, yarın B hocasıyla konuşmak, her seferinde kendini yeniden tanıtmaya çalışan bir misafir gibi hissettirir. Gelişimin bütüncül olarak takip edilemez.

3. 3. Adım: İdeal Sistemi Bulmak: Pusulanın Gösterdiği Yön

   Yıllardır süren gözlemlerim bana şunu gösterdi: İdeal sistem, yüz yüze eğitimin disiplinini, online eğitimin esnekliği ve birebir ilgisiyle birleştiren bir yapıdır.

   Şöyle bir senaryo düşün:

   • Her gün belirlediğin saatte, senin aramanı beklemeyen, seni arayan bir sistem. Tıpkı kapını çalan bir özel öğretmen gibi. Bu, “Bugün canım istemiyor” bahanesini ortadan kaldıran güçlü bir motivasyon aracı.
   • Karşındaki kişinin sadece anadili İngilizce olan biri değil, bu işin eğitimini almış, tecrübeli, profesyonel bir eğitmen olduğunu biliyorsun.
   • Sistem seni tanıyor, seviyene ve hedeflerine göre en uygun eğitmeni atıyor ve tüm eğitim boyunca aynı eğitmenle devam ediyorsun. Yani zayıf ve güçlü yanlarını bilen, gelişmeni takip eden bir yol arkadaşın oluyor.
   • Dersler sadece konuşup bitmiyor. Arkada çalışan bir sistem var. Gelişimini raporlayan, “Şu konuya biraz daha ağırlık verelim” diye seni yönlendiren sana özel bir akademik danışman (mentör) desteği…
   • Ders dışında, yapay zekâ destekli uygulamalarla özellikle takıldığın konuların üzerine gidiyor, eksiklerini tamamlıyorsun.

   Bu anlattığım model, bir öğrencinin ihtiyaç duyduğu her şeyi karşılıyor gibi duruyor: Disiplin, kaliteli eğitmen, kişiselleştirme, takip ve teknolojik destek. Açıkçası Türkiye’de bu felsefeyi benimseyip hayata geçiren ve yıllardır öğrencilerime gönül rahatlığıyla önerdiğim bir yapı var: Konuşarak Öğren. Bu sistem, o bahsettiğim dört kuralın hepsini tek bir potada eritmeyi başarıyor ve öğrenciyi gerçekten merkeze alıyor.

Kaptanın Son Sözü

Sevgili yol arkadaşım, gördüğün gibi asıl mesele ekran ya da sınıf sırası değil. Mesele, seni bir birey olarak gören, gelişimini dert edinen, seni aktif kılan ve yolda tutan bir sistem bulmak.

Artık bahanelerin arkasına saklanmak için bir nedenin kalmadı. Bilgi eksikliği yok. Önündeki sis perdesi aralandı ve yol artık daha net görünüyor. Unutma, en uzun yolculuklar bile o ilk adımla başlar. O adımı atmak için en doğru zaman ise her zaman “şimdi”dir.

Bu senin yolculuğun ve pusula artık sende.

Giriş: Samimi Bir Merhaba

Merhaba yol arkadaşım,

Yine o tanıdık hisle mi boğuştun? Hani şu, beyninin bir köşesinden sürekli “İngilizce öğrenmeliyim ama VAKTİM YOK!” diye bağıran o sesle… Yoğun bir iş günü, bitmek bilmeyen sorumluluklar ve günün sonunda yorgunluktan kanepeye yığılma hali. İnan bana, o hissi çok iyi bilirim. 25 yıllık öğretmenlik hayatımda bu cümleyi herhalde binlerce kez duydum. Herkesin bir an önce akıcı konuşmak istediği ama kimsenin saatlerce ders çalışacak zamanı veya enerjisi olmadığı o meşhur ikilem.

Peki ya sana, çözümün daha fazla saat bulmakta değil, dakikaları daha akıllıca kullanmakta yattığını söylesem? Günde sadece 15 odaklanmış dakikayla, bir dağı yerinden oynatabileceğini söylesem?

Bu yazıda sana boğucu gramer kuralları ya da upuzun kelime listeleri vermeyeceğim. Söz. Amacım, bir nevi “İngilizce Pusulan” olmak; bu kısacık 15 dakikayı bir servete nasıl dönüştüreceğini, hangi yaygın tuzaklardan kaçınman gerektiğini ve en önemlisi, bu yolculuktan nasıl keyif alabileceğini göstermek. Çünkü emin ol, bu yolda yalnız değilsin.

Hazırsan, pusulanı ayarlayalım ve şu yola bir çıkalım.

Yaygın Yanılgılar ve O Meşhur “Neden Olmuyor?” Sorunsalı

Önce masadaki dağınıklığı bir toplayalım, ne dersin? Yıllardır binlerce öğrencimin benzer hatalara düştüğünü gördüm. Bak bakalım, hangileri sana tanıdık gelecek:

• “Mükemmel An” Beklentisi: “Hafta sonu bir boşluk bulursam 3 saat oturup çalışacağım” deyip o hafta sonunun bir türlü gelmemesi. Sanırım hepimizin yaşadığı bir durum. İngilizce, “bir gün” yapılacak bir işten çok, “her gün” atılacak küçük bir adımdır.
• Pasif Öğrenme Tuzağı: Sadece dizi izleyerek veya müzik dinleyerek İngilizcenin sihirli bir şekilde gelişeceğini ummak. Bunlar harika destekleyiciler, şüphesiz. Ama araba kullanmayı sadece ralli izleyerek öğrenemezsin, değil mi? Er ya da geç direksiyona geçmen şart.
• Ezberleme Yanılgısı: Kelime listelerini bir hafta boyunca papağan gibi tekrar edip sonraki hafta çoğunu unutmak. Beynimiz bir USB bellek değil, bir bahçe gibidir. Tohumları ekip sulaman, yani o kelimeleri bir bağlam içinde kullanman gerekir. Evet, o gramer kitabını yastığının altına koyunca kuralların beyne aktarılmadığını bizzat test ettim, maalesef çalışmıyor.
• Hedefsizlik: “İngilizce öğrenmek istiyorum” demek, “Yolculuğa çıkmak istiyorum” demek kadar belirsizdir. Nereye? Nasıl? Ne zaman? Bir hedefin yoksa, her yol sana doğru gibi gelir ve muhtemelen sonunda hiçbir yere varamazsın.

Bu maddelerden biri bile sana “A evet, bu ben” dedirttiyse, harika! Çünkü bir sorunu dürüstçe tespit etmek, çözümün yarısıdır. Artık doğru yola girmeye hazırsın demektir.

Benim Pusulam: Tecrübeyle Sabit 4 Kural

25 yıllık tecrübemi damıtıp sana 4 temel ilke sunuyorum. Bunları bir post-it’e yaz. Telefonuna not al. Ama en önemlisi, uygula.

Kural 1: Direksiyona Geç, Sadece Haritaya Bakma (Pratik > Teori)

Gramer kitapları ve kelime listeleri birer yol haritasıdır. Sana nereye gideceğini gösterir ama seni oraya götürmez. Arabayı kullanacak olan sensin. Bir kural mı öğrendin? O gün içinde o kuralı içeren 3 basit cümle kurmaya çalış. Yeni bir kelime mi duydun? O kelimeyi bir arkadaşına mesaj atarken, belki biraz zorlayarak da olsa kullan. Dil, depolanan bir bilgiden çok, kullanılan bir araçtır. Unutma, bilmek değil, yapmak geliştirir.

Kural 2: Maraton Değil, Sağlık Yürüyüşü (Düzenlilik)

Belki de en kritik kural bu. İngilizce, bir haftada 10 saat çalışıp sonra bir ay ara verilecek bir maraton değildir. Daha çok, her gün 15 dakika yapılan bir sağlık yürüyüşüne benzer. O 15 dakika, beynine şu sinyali gönderir: “Hey, bu bilgi önemli ve kalıcı olmalı. Bunu silme.” Bir bitkiyi ayda bir kez suyla boğmak yerine her gün birkaç damla suyla beslemek gibi düşün. Hangisi daha sağlıklı büyür? İşte düzenlilik, bu kadar hayatidir.

Kural 3: Spor Salonu Kuralı: Kaslarını Biraz Zorla (Aşamalı Gelişim)

Spor salonuna gidip her gün aynı 5 kiloluk dambılı kaldırırsan, kasların bir noktadan sonra gelişmeyi durdurur. İngilizce de farklı değil. Sürekli bildiğin kelimelerle cümle kurar, anladığın en kolay seviyedeki videoları izlersen bir süre sonra yerinde saymaya başlarsın. O 15 dakikada kendini konfor alanının bir tık dışına itmen gerekir. Anlamadığın bir kelime içeren bir cümle mi duydun? Durdur, anlamına bak. Normalde okuduğundan biraz daha zor bir metne mi göz gezdirdin? Harika. Gelişim, tam da o minik zorlanma anlarında saklıdır.

Kural 4: Hatalar Veridir, Felaket Değil (Kişiselleştirme ve Analiz)

"I go to school yesterday" mi dedin? Panik yok. Kendine kızma. Bu bir hata değil, bu bir veri. Beynin sana “Geçmiş zaman fiil çekimini tekrar etmem gerekiyor” sinyalini veriyor, hepsi bu. Hataların, en iyi öğretmenindir; ama sadece onları dinlemeyi öğrenirsen. Yaptığın yanlışları fark etmeden, doğru yolu bulamazsın. Kendi zayıf noktalarını bir dedektif gibi bul ve 15 dakikalarını o noktaları güçlendirmek için kullan.

Peki, O 15 Dakikada Tam Olarak Ne Yapacağız?

“Tamam hocam, anladım da… O 15 dakikada NE yapacağım?” dediğini duyar gibiyim. İşte sana esnek bir plan. Her gün bunlardan birini veya birkaçını karıştırarak uygulayabilirsin.

1. Isınma (İlk ~5 Dakika) – Beyni İngilizce Moduna Al
   • Dünün Tekrarı: Dün öğrendiğin 3-5 kelimeyi veya bir gramer kuralını hızlıca gözden geçir. Kelime kartı uygulamaları (Anki, Quizlet vb.) bunun için harikadır.
   • Hızlı Dinleme: Sevdiğin bir İngilizce şarkıyı sözlerini takip ederek dinle veya 1-2 dakikalık bir podcast bölümüne kulak ver. Amaç her kelimeyi anlamak değil, sadece kulağı o ritme alıştırmak.
2. Antrenman (Orta ~8 Dakika) – Konfor Alanını Genişlet
   • Aktif Okuma: BBC Learning English, VOA Learning English gibi sitelerden ilgini çeken bir haberin sadece ilk paragrafını oku. Bilmediğin 1-2 kelimeyi not al.
   • Mini Dizi Sahnesi: Sevdiğin bir dizinin 2 dakikalık bir sahnesini önce İngilizce altyazılı, sonra altyazısız izle. Anlamasan bile aradaki farkı yakalamaya çalış. Hangi kelimeleri sadece okuyunca anlıyorsun da duyunca kaçırıyorsun?
   • Sesli Düşünme: Odanın içinde gördüğün nesneleri İngilizce olarak sesli bir şekilde tanımla.
     

     “This is my black laptop. The screen is bright. My blue coffee cup is next to it.”

     Bu, basit görünebilir ama inanılmaz etkili bir konuşma pratiğidir.

3. Soğuma ve Değerlendirme (Son ~2 Dakika) – Günü Deftere Kaydet
   • Günün Kelimesi/Cümlesi: O gün öğrendiğin en önemli kelimeyi veya hoşuna giden bir cümleyi bir deftere not al.
   • Kendine Soru Sor: “Bugün ne öğrendim? Nerede zorlandım?” Bu küçük analiz, yarınki 15 dakikanı daha verimli kılacak.

En Önemli Adım: Konuşma Pratiğini Hayata Dahil Etmek

Tüm bu adımlar temel için harika. Ancak dilin nihai amacı iletişim kurmaktır. Yani konuşmak. Kendi kendine konuşmak bir yere kadar işe yarar, ancak gerçek ilerleme için geri bildirime ve canlı bir diyaloğa ihtiyacın olduğu bir gerçek.

Bu noktada, eğer “Ben bu işi ciddiye alıyorum ve en etkili yoldan ilerlemek istiyorum” diyorsan, bir öğretmen olarak deneyimime dayanan fikrim oldukça net: Bu sürece mutlaka düzenli konuşma pratiği eklemelisin. İşte bu yüzden Konuşarak Öğren gibi sistemleri inceliyorum. Neden mi? Çünkü anlattığım tüm felsefeyi, yapılandırılmış bir sisteme oturtmuş görünüyorlar.

• Gerçek Eğitmen Farkı: Karşında sadece İngilizce bilen biri değil, Konuşarak Öğren’in Amerika’daki ofisinde çalışan, öğretmenlik lisanslı Amerikalı hocalar var. Bu, alacağın geri bildirimin kalitesini doğrudan etkiliyor.
• Seni Tanıyan Eğitmen: Sürekli farklı biriyle konuşmuyorsun. Seviyene ve ilgi alanlarına göre atanan sabit eğitmeninle zamanla bir bağ kuruyorsun. Bu, gelişiminin çok daha yakından takip edilmesini sağlıyor.
• Disiplin: Bahanen kalmıyor. Seçtiğin saatte eğitmenin seni arıyor. “Bugün yorgunum, sonra bakarım” deme lüksünü ortadan kaldırarak o çok bahsettiğimiz düzenlilik kuralını hayatına sokuyor.
• Mentörlük Desteği: Belki de sistemi en farklı kılan bu. Sana özel atanan bir eğitim mentörü, gelişimini sürekli takip ediyor, raporlar sunuyor ve zayıf noktalarını güçlendirmen için sana özel önerilerde bulunuyor. Hani “hataların en iyi öğretmenin” demiştik ya, işte bu sistem o hataları veriye dönüştürüp sana yol gösteriyor.
• Yapılandırılmış Program: Dersler “hadi rastgele sohbet edelim” şeklinde değil, hedeflerine yönelik özel bir eğitim programı dahilinde ilerliyor. Bu, gelişimini somut ve ölçülebilir kılıyor.

Bu bütüncül yaklaşım, yani öğrenciyi merkeze alan, kaliteli eğitmenle disiplinli bir şekilde ilerleyen ve sürekli takip sunan bir yapı, bu işi gerçekten çözmek isteyenler için en mantıklı formüllerden biri gibi görünüyor. 15 dakikalık bireysel çalışmalarını profesyonel bir pratikle taçlandırmak istersen, pusulanın göstereceği en doğru adreslerden biri muhtemelen burasıdır.

Sonuç: Kaptanın Son Sözü

Gördüğün gibi, İngilizce öğrenmek için hayatını durdurmana, her şeyi bir kenara bırakmana gerek yok. İhtiyacın olan tek şey, doğru bir yaklaşım ve her gün atılacak küçük ama kararlı bir adım.

O 15 dakika, tek başına bir damla gibi görünebilir. Ama unutma, her gün attığın o adım, bir sonraki gün başlayacağın yeri değiştirir. Zamanla o adımlar birleşir ve seni hiç beklemediğin bir noktaya taşır. Kendine inan, hatalarından ders çıkar ve süreçten keyif almaya bak.

Unutma, bu senin yolculuğun ve pusula artık sende. Tek yapman gereken ilk adımı atmak.

O Meşhur Yanılgılar ve “Neden Olmuyor?” Sorunsalı

Motivasyonun bir türlü dikiş tutmamasının temelinde genelde yanlış beklentiler ve hatalı stratejiler yatar. Gel, şu en sık düşülen tuzaklara bir bakalım, bakalım hangileri sana da “Aaa, bu ben!” dedirtecek.

• “Ezber Hapı” Arayışı: “Günde 50 kelime ezberlersem 3 ayda bu işi çözerim.” İşte bu, en büyük yanılgı. Dil, ezberlenen kelimelerin yan yana dizildiği bir lego oyunu değil. Kelimeleri bağlamından koparıp listeler halinde ezberlemek, onları beyninin misafir odasına alıp, bir kahve bile ikram etmeden geri göndermektir. Kısa süreli hafızada biraz takılır, sonra ilk fırsatta “ben kaçtım” der, uçar gider.
• “Mükemmel Olmalı” Baskısı: Hata yapmaktan o kadar korkuyorsun ki, ağzını açıp tek kelime etmiyorsun. Kuracağın cümlenin dil bilgisi açısından %100 kusursuz olmasını bekliyorsun. Sonuç? Sıfır pratik. Unutma o meşhur lafı: Mükemmel, iyinin düşmanıdır. Kimse senden bir Shakespeare olmanı beklemiyor. Derdini anlat yeter.
• “Hafta Sonu Maratonu” Tuzağı: “Hafta içi çok yoğunum, hafta sonu 5 saat abanır, arayı kapatırım.” Bu yaklaşımın işe yaradığını ben daha görmedim. İngilizce, bir haftada 10 saat çalışılıp sonraki hafta yüzüne bakılmayacak bir ders değil. Her gün az da olsa sulanması gereken bir saksı çiçeği gibi düşün.
• “Tek Kişilik Ordu” Olma Çabası: Her şeyi tek başına halletmeye çalışıyorsun. Kendi hatalarını göremiyor, nerede tıkandığını bir türlü anlayamıyor ve sürekli aynı döngüde patinaj yapıyorsun. Bu, elinde harita olmadan bilmediğin bir ormanda yolunu bulmaya çalışmaktan farksız.

Bu maddelerden biri bile içinden geçtiyse, derin bir nefes al. Çünkü sorunu tespit etmek, çözümün yarısıdır derler ya, o hesap.

Benim Pusulam: Altın Değerinde 4 Kural

Yıllar boyunca İngilizceyi gerçekten öğrenen öğrencilerimde gördüğüm 4 temel ortak nokta var. Ben bunlara “Pusula Kuralları” diyorum. Bunları hayatına bir şekilde dahil ettiğinde, motivasyon artık dışarıdan beklediğin bir duygu değil, içeriden işleyen bir alışkanlığa dönüşüyor.

1. Kural 1: Pratik > Teori (Artık O Direksiyona Geç!)

   Şunu aklından hiç çıkarma: Kitaplar sana yol haritasını verir, ama arabayı kullanacak olan sensin. Direksiyona geçmeden şoför olunmaz. Gramer kurallarını yalayıp yutmuş ama iki kelimeyi bir araya getiremeyen o kadar çok insan tanıdım ki… Evet, o gramer kitabını yastığının altına koyunca kurallar sihirli bir şekilde beynine işlemiyor. Bizzat denedim, çalışmıyor. Öğrendiğin her yeni yapıyı, her yeni kelimeyi anında kullan. Konuş. Yaz. Kendi kendine mırıldan, saçmala. O bilgiyi “aktif” hale getir. Bilmek değil, yapmak seni ilerletir.

2. Kural 2: Düzenlilik Kuralı (Her Gün Bir Adım)

   Motivasyonun en büyük panzehiri düzenliliktir. İngilizce, bir hafta sonu abanılıp sonra bir ay ara verilecek bir maraton koşusu değildir; her gün 15 dakika atılan bir sağlık yürüyüşüdür. Beynimiz alışkanlıkları sever. Her gün aynı saatte, sadece 15-20 dakika bile olsa İngilizce ile haşır neşir olmak, ayda bir gün 5 saat çalışmaktan katbekat daha etkilidir. O 15 dakikada bir podcast dinle, sevdiğin bir dizinin kısa bir sahnesini altyazılı izle, öğrendiğin 3 yeni kelimeyle ilgili saçma sapan, komik cümleler kur. Ama bunu HER GÜN yapmaya çalış. O minik adımlar birleşip seni zirveye taşıyan bir patikaya dönüşecek.

3. Kural 3: Aşamalı Gelişim (O Dambılı Artık Büyüt!)

   Spor salonuna gittiğini düşün. İlk gün 5 kiloluk dambılı kaldırdın. Harika. Peki, 6 ay boyunca her gün sadece o 5 kiloluk dambılı kaldırırsan kasların gelişir mi? Gelişmez. Aylarca aynı 5 kiloluk dambılı kaldırırsan, sadece o 5 kiloyu kolay kaldırmakta ustalaşırsın, kasların büyümez. İngilizce de böyledir. Konfor alanının bir tık dışına çıkmadığın sürece yerinde sayarsın. Sürekli aynı seviyedeki kolay metinleri okumak, hep bildiğin üç beş kelimeyle dönüp durmak seni geliştirmez. Seni biraz zorlayan, anlamak için sözlüğe bakmanı gerektiren, konuşurken “ııı…” diye duraksamana neden olan o %10’luk zorluk payı var ya… İşte gelişim tam da o alanda saklı.

4. Kural 4: Kişiselleştirme ve Hata Analizi (Hataların En İyi Dostun)

   Hataların, en iyi öğretmenindir; ama sadece onları dinlemeye karar verirsen. Kendi yanlışlarını anlamadan, doğru yolu bulamazsın. Herkesin parmak izi farklı, öğrenme biçimi de öyle. Arkadaşının bayıldığı yöntem, sende zerre işe yaramayabilir. Kendi zayıf noktalarını bir dedektif gibi izlemelisin. En çok hangi zamanda hata yapıyorsun? Hangi kelimeleri sürekli karıştırıyorsun? Bu hataları bir deftere not al. Nedenini anlamaya çalış. Bu, en değerli veriyi sana kendinin verdiği, kişisel bir araştırma süreci.

Peki, Ne Yapacağız? Adım Adım Uygulama Rehberi

“Tamam hocam, anladım da… Nereden başlayacağım?” dediğini duyar gibiyim. İşte sana hemen bugün başlayabileceğin somut bir yol haritası.

1. 1. Adım: Keşif (Kendi “Kalpten Gelen” Nedenini Bul)

   Motivasyonun yakıtı “anlam”dır. İngilizceyi neden öğrenmek istediğini kendine dürüstçe sor. “Kariyerim için” gibi genel cevaplar yeterli değil. Daha derine in. Belki de en sevdiğin yönetmenin filmlerini orijinal dilinde, o ince esprileri kaçırmadan izlemek istiyorsun. Belki bir sonraki tatilinde kimseye muhtaç olmadan sipariş vermek, iki laf etmek istiyorsun. Belki de saatlerini gömdüğün o oyunun hikayesini tam olarak anlamak istiyorsun. İngilizceyi bir “ders” olmaktan çıkarıp, “sevdiğin bir şeye ulaşmak için bir araç” haline getir. İşte bu, her şeyi değiştirir.

2. 2. Adım: İnşa Etme (Sana Özel “İngilizce Menüsü” Oluştur)

   Kendine sürdürülebilir, seni boğmayacak bir “İngilizce Menüsü” hazırla. Mesela:

   • Sabah (5-10 dk): İşe giderken otobüste İngilizce bir podcast veya haber bülteni dinle. Her kelimesini anlamak zorunda değilsin, yeter ki kulağın o ritme alışsın.
   • Öğle Arası (10 dk): Telefona indirdiğin bir kelime kartı uygulamasından 5 yeni kelime öğren ve onlarla aklına gelen en garip cümleleri kur.
   • Akşam (15-20 dk): Sevdiğin bir dizinin bir bölümünü İngilizce altyazılı izle. Bilmediğin ama ilgini çeken 3 ifadeyi not al.
   • Haftada 2-3 Gün (30 dk): Konuşma Pratiği. İşte bu menünün ana yemeği!

3. 3. Adım: Pratik ve Test Etme (Sahneye Çık!)

   Tüm bu birikimi anlamlı kılacak yer, konuşma pratiğidir. Tek başına çalışmak bir yere kadardır. Bir noktada, o bilgiyi gerçek bir insanla iletişim kurmak için kullanman gerekir. İşte bu noktada, Aşamalı Gelişim ve Hata Analizi kuralları hayati önem kazanır. Rastgele birileriyle konuşmak yerine, seni anlayan, hatalarını sabırla düzelten ve seni o konfor alanından tatlı tatlı iten bir rehbere ihtiyaç duyarsın.

   İşte bu rehber meselesi kritik. Yıllardır öğrencilerimde işe yaradığını gördüğüm, bu anlattığım felsefeye çok uyan bir yapı var, ondan bahsetmeden geçemeyeceğim: Konuşarak Öğren. Neden özellikle bu sistem? Çünkü klasik bir kurstan öte, tam da bu kuralları hayata geçirecek bir ortam sunuyor:

   • Gerçek Rehberlik: Karşında, bu işin eğitimini almış, anadili İngilizce olan lisanslı Amerikalı eğitmenler buluyorsun. Sana özel atanan sabit eğitmeninle düzenli ders yaptığında, seni gerçekten tanıyan ve zayıf noktalarını bilen biriyle ilerlemiş oluyorsun. Bu büyük bir lüks.
   • “Erteleyememe” Disiplini: Bahanelere pek yer kalmıyor. Seçtiğin saatte eğitmenin seni arıyor. Tıpkı eve gelen bir özel hoca gibi. Bu, “Düzenlilik Kuralı”nı hayatına sokmanın en garantili yollarından biri.
   • Somut Hata Analizi: İşte burası çok değerli. Sistemde sana özel atanan bir Türk mentör, gelişimini takip ediyor, raporlar sunuyor ve “Şu konuda eksiğin var, şuraya biraz daha yüklensen iyi olur” gibi yönlendirmeler yapıyor. Bu, “hatalarından öğren” felsefesini ete kemiğe büründüren bir özellik.
   • Yapılandırılmış İlerleme: Oradan buradan rastgele sohbet etmiyorsun. Seviyene ve hedefine uygun, kitapları ve egzersizleri olan özel bir eğitim programını takip ediyorsun. Bu da “Aşamalı Gelişim”i garanti altına alıyor.

   Kısacası, ormanda tek başına kaybolmak yerine, elinde pusulası olan bir rehberle yola devam etmek gibi.

O Meşhur Tuzaklar: “Neden Olmuyor?” Sorunsalı

Yola koyulmadan, bizi sürekli başa döndüren şu yaygın hataları bir masaya yatıralım. Bak bakalım, hangileri tanıdık gelecek?

• Kelime Canavarı Sendromu: O meşhur listeleri önüne çekip “bugün 50 kelime ezberlemeden uyumam!” diye kendini paralamak. Sonuç mu? Bir hafta sonra o 50 kelimenin 45’ini hatırlamamak ve kendini “bende kapasite yok galiba” diye hırpalamak.
• Gramer Batağı: Cümle kurmaya niyetlendiğin an kafanın içinde bir denetçinin belirmesi: “Dur bakalım, ‘the’ gelecek miydi?”, “Bu ‘tense’ doğru oldu mu şimdi?” Konuşmak yerine, beyninin içinde sürekli bir gramer kontrolü yapmak.
• Mükemmellik Tuzağı: “Tam öğrenmeden, tek bir hata bile yapmayacak seviyeye gelmeden asla konuşmam.” Bu, yüzme öğrenmek için denizin çarşaf gibi olmasını beklemeye benziyor. Spoiler: O deniz asla durulmaz.
• “Başlangıç Gaza Gelmesi” Yanılgısı: İlk hafta günde 3 saat çalışıp, sonraki üç hafta İngilizce’nin “İ”sini bile ağzına almamak. Evet, o kalın gramer kitabını yastığının altına koyunca kuralların gece beynine aktığı bir teknoloji henüz yok. Bizzat denedim, çalışmıyor.

Bunlardan biri veya hepsi sana “işte bu ben!” dedirtiyorsa, derin bir nefes al. Yalnız değilsin. Bunlar kişisel başarısızlıklar değil, yanlış yöntemlerin neredeyse kaçınılmaz sonuçları. Şimdi, gel doğrusu ne olabilir, onu konuşalım.

Benim Pusulam: Yıllardır Değişmeyen 4 Prensip

Yıllar içinde, öğrencilerimde gerçekten işe yarayan, onları “anlıyorum ama konuşamıyorum” noktasından “derdimi anlatabiliyorum” noktasına getiren, benim “pusulam” dediğim 4 temel prensip oluştu. Bunlar benim için kırmızı çizgi gibi.

1. Pratik > Teori: Direksiyona Geçme Zamanı!

Şöyle düşün: Ehliyet kursuna yazıldın. Bütün trafik kurallarını, motorun tüm parçalarını su gibi ezberledin. Teorik sınavdan 100 çektin. Harika! Peki, sen şimdi iyi bir şoför müsün? Elbette hayır.

Kitaplar sana yol haritasını gösterir, ama arabayı sürecek olan sensin. Direksiyona geçmeden şoför olunmaz.

İngilizce de tastamam böyledir. 100 tane gramer kuralını bilmek sana akıcı bir sohbetin kapısını açmaz. Ama temel 10 kuralı bilip, bunları sürekli pratikle yoğurmak, seni konuşturmaya başlar. Ezber kendini kandırmaktır; pratik ise yolda olmaktır.

2. Düzenlilik: Maraton Koşma, Her Gün Yürü

Bunu o kadar çok gördüm ki… Öğrenci müthiş bir hevesle başlar, ilk hafta her gün saatlerce abanır, sonra pili biter ve bir daha o kitabın kapağını açmaz.

Unutma, İngilizce bir haftada 10 saat çalışılıp sonra bir ay mola verilecek bir maraton koşusu değil. Daha çok, her gün 15 dakika yapılan bir sağlık yürüyüşü gibi. Beynimiz, kısa ama sık tekrarları, uzun ve yorucu tek seferlik çalışmalara her zaman tercih ediyor gibi görünüyor. Her gün sadece 15-20 dakika, ama her gün. Bu küçük adımlar, bir ayda sadece hafta sonu yapılan yoğun bir çalışmadan katbekat daha kalıcı sonuçlar doğurur. Bir de bakmışsın, o küçük adımlar birikmiş, kilometrelerce yol katetmişsin.

3. Aşamalı Zorluk: Spor Salonundaki O +1 Kilo

Hiç spora başladın mı? Düşün ki salona gidiyorsun ve aylarca hep aynı 5 kiloluk dambılı kaldırıyorsun. Kasların bir noktadan sonra gelişir mi? Hayır. Belli bir seviyeye gelir ve orada takılıp kalırsın.

İngilizce de buna benzer. Sürekli konfor alanının içinde kaldığın sürece, yerinde sayarsın. Hep bildiğin kelimelerle cümle kurmak, hep anladığın seviyedeki basit videoları izlemek seni güvende hissettirir, evet ama geliştirmez. Seni asıl geliştirecek olan şey, anladığın bir cümlenin içindeki o bir tane anlamadığın kelimedir; favori dizini altyazısız izlerken yakaladığın o yeni deyimdir; dinlediğin podcast’in normalden bir tık hızlı olmasıdır. İşte o “bir tık” zorluk, beyninin yeni sinirsel bağlantılar kurmasını tetikleyen sihirli noktadır.

4. Kişiselleştirme ve Hata Analizi: En İyi Öğretmenin Kendi Hataların

Sana bir sır vereyim: Herkese uyan, mükemmel bir İngilizce öğrenme programı diye bir şey yok. Ama iyi haber şu ki, senin için mükemmel olan bir program var! Herkesin öğrenme hızı, ilgi alanları, takıldığı ve kolayca kavradığı noktalar farklıdır. Arkadaşında mucizeler yaratan bir yöntem, sende hiçbir işe yaramayabilir. Asıl marifet, kendini tanımaktır.

Hataların, en iyi öğretmenindir; ama sadece onları dinlemeyi öğrenirsen. Nerede takıldığını fark etmeden o engeli aşman pek de olası değil.

“Ben hep ‘he/she’ fiillerinde ‘-s’ takısını unutuyorum” dediğin an, aslında gelişiminin başladığı andır. Çünkü artık düşmanın adını koymuşsundur.

Peki, Somut Olarak Ne Yapacağız?

“Tamam hocam, felsefeyi anladım da… Nereden başlayacağım?” dediğini duyar gibiyim. Harika soru. Hadi o zaman, teoriyi pratiğe dökelim.

1. Adım: Keşfet ve Maruz Kal (Input)

   Önce işin keyifli kısmıyla başla. İngilizceyi bir “ders” olmaktan çıkarıp, hayatının bir parçası yap.

   • İlgi Alanlarını Silah Olarak Kullan: Futbol mu seviyorsun? Premier Lig özetlerini İngiliz spikerden dinle. Yemek yapmaya mı meraklısın? Gordon Ramsay’in bir tarif videosunu aç (belki başlangıç için biraz küfürlü olabilir!). Video oyunları mı oynuyorsun? Ayarları İngilizce’ye çevir. Buradaki amaç, beynini bu dile “ısındırmak” ve bunu bir zorunluluk gibi görmesini engellemek.
   • Pasif Dinleme: Bulaşık yıkarken, arabayı kullanırken arkada bir İngilizce podcast, bir haber kanalı öylesine çalsın. Her kelimeyi anlamak zorunda değilsin. Bırak kulağın dilin melodisine, ritmine, iniş çıkışlarına aşina olsun.

2. Adım: İnşa Et (Aktif Pratik – Output)

   İşte burası, kaslarımızı gerçekten çalıştırdığımız yer. Maruz kalmak tek başına yetmez; şimdi direksiyona geçme zamanı.

   • Konuşma Pratiği: Geldik en kritik ama en çok korkulan noktaya. Evet, konuşmadan konuşma öğrenilmez. “İyi de kiminle konuşacağım?”, “Ya hata yaparsam, rezil olursam?” korkularını anlıyorum. İşte bu “konuşma” ve “güvenli ortam” ikilemini aşmak için yıllardır öğrencilerime önerdiğim, kendimin de mantığına çok inandığım bir sistem var: Konuşarak Öğren. Neden mi? Çünkü yukarıda anlattığım tüm felsefeleri bir araya getiriyor gibi duruyor.
     • Sana özel atanan, eğitim formasyonlu, ana dili İngilizce olan bir eğitmenin oluyor. Bu, dili sokak ağzıyla değil, doğru ve temiz bir şekilde öğrenmeye başlamanı sağlıyor.
     • Sabit eğitmen ve sabit ders saati sayesinde, o “bugün canım istemiyor” bahanesi ortadan kalkıyor. Bu, “düzenlilik” kuralının en somut hali. Eğitmenin seni arıyor, tıpkı randevulaştığın bir antrenör gibi. Disiplini sağlıyor.
     • Belki de en önemlisi, sana özel bir mentör atanıyor. Bu mentör, gelişimini takip ediyor, yaptığın hataları analiz edip “Bak, sen en çok şu konuda takılıyorsun, gel şuraya odaklanalım” diyor. Hani “hataların en iyi öğretmenin” demiştik ya, işte mentörün o hataları senin için tercüme eden kişi oluyor. Bu özellik, bildiğim kadarıyla başka bir sistemde bu şekilde sunulmuyor.
     • Hedefine özel bir programla ilerliyorsun. Rastgele havadan sudan konuşmak yerine, seni hedefine götürecek, planlanmış adımlarla dolu bir yol haritası sunuluyor. Bu da “aşamalı zorluk” ilkesini birebir karşılıyor.
   • Kelimeyi Anıya Dönüştür (Ezberleme!): Kelime listelerini yırt at. Onun yerine, öğrendiğin yeni kelimeyi hemen bir cümlenin içinde kullan. O kelimeyle ilgili komik, absürt bir hikaye uydur. “Acquire” (elde etmek, edinmek) kelimesini mi öğrendin? “Dün gece rüyamda uçan bir kedi ‘acquire’ ettim” gibi saçma bir cümle kur. O kelime artık soyut bir bilgi değil, senin için somut bir anı.

3. Adım: Ölç, Biç ve Ayarla

   Kendi kendinin koçu ol.

   • Sesini Kaydet: Telefonunu aç ve herhangi bir konuda 1 dakika boyunca İngilizce konuş, kaydet. Sonra dinle. Nerelerde takıldığını, hangi sesleri yanlış çıkardığını, nerelerde “eee” dediğini fark edeceksin. Bu, yüzleşmesi zor ama inanılmaz derecede aydınlatıcı bir egzersizdir.
   • Üç Cümlelik Günlük: Her gün, sadece üç cümlelik bir günlük tut. “Today, I felt tired. I drank too much coffee. I will try to sleep early tonight.” Bu kadar. Amaç, bildiklerini aktif olarak kağıda dökmektir.

Kaptanın Son Sözü

Gördüğün gibi, İngilizce öğrenmenin sırrı daha fazla kelime ezberlemek veya daha kalın gramer kitapları yutmak değil. Sır; doğru stratejiyi kurmak, düzenli olmak, pratik yapmaktan çekinmemek ve en önemlisi, bu süreci kendine özel kılmakta yatıyor.

Bu bir yarış değil, bir keşif yolculuğu. Bazen yavaşlayacaksın, bazen koşar adım gideceksin. Önemli olan yolda kalmak. Hata yapmaktan korkma, onlar yanlış gittiğini değil, denediğini gösteren yol işaretleridir.

Unutma, bu senin yolculuğun ve pusula artık elinde. Geriye sadece ilk adımı atmak kalıyor.

Sıkça Sorulan Sorular (SSS)

Yaygın Yanılgılar ve O Meşhur “Neden Olmuyor?” Sorusu

Yıllardır sanki aynı filmi izliyor gibiyim. Pırıl pırıl zihinler, büyük bir hevesle başlıyor ama kısa bir süre sonra aynı duvara tosluyor. Neden peki? Çünkü İngilizce öğrenmekle ilgili zihnimize kazınan bazı şeyler, en basit tabirle, kocaman birer yanılgı.

• “Önce Bütün Grameri Bitirmeliyim” Tuzağı: Bu, en tehlikeli şehir efsanesidir. Henüz denize girmeden yüzmenin tüm teorik fiziğini öğrenmeye çalışmak gibi bir şey. Sonuç? Bilgiye boğulmuş ama tek bir kulaç atamayan öğrenciler.

  Gramer, dilin iskeletidir, evet, ama amaç o iskeleti müzede sergilemek değil, onu kullanarak koşmak, zıplamak, dans etmektir.

• “Kelime Listesi Ezberleme” Yanılsaması: O uzun, sıkıcı listeler… “Apple – Elma, Book – Kitap…” Yıllar önce bir öğrencim, gramer kitabını yastığının altına koyunca kuralların sihirli bir şekilde beynine işleyeceğine inanmıştı. Bizzat denemiş, işe yaramadığını görmüş. Kelimeler tek başlarına bir hiçtir. Onlar ancak bir cümlenin, bir anının, bir hikâyenin içinde can bulur.

• “Bir Haftada Yoğun Kamp” Hatası: İngilizce bir depar koşusu değil, bir maratondur. Bir gün 5 saat çalışıp sonraki 10 gün hiç bakmamak, çok susamışken bir damacana suyu tek seferde içmeye benzer. Mideyi bozar, faydadan çok zarar verir.

• “Mükemmel Olma” Baskısı: Hata yapma korkusu, ilerlemenin önündeki en büyük duvardır. Kimse senden ilk günden Shakespeare gibi konuşmanı beklemiyor. Bir düşün, bebekler bile “anne” demeden önce aylarca anlamsız sesler çıkarır. Bu, öğrenmenin en doğal parçası.

Bunlar sana da tanıdık geldi mi? Eğer bu hatalardan birini veya birkaçını yaptıysan, harika! Yalnız değilsin ve en önemlisi, artık doğru yolu bulmaya hazırsın demektir.

Benim Pusulam: Çeyrek Asırlık Tecrübeyle Sabit 4 Altın Kural

Şimdi sana o sıkıcı ders kitaplarının pek de bahsetmediği, benim ise yıllar içinde öğrencilerimden öğrendiğim 4 temel prensibi anlatacağım. Bunları bir kenara not al. Çünkü bunlar senin yeni haritan olacak.

1. Kural 1: Pratik > Teori (Artık O Şoför Koltuğuna Otur!)

   Kitaplar sana yol haritasını verir, ama arabayı kullanacak olan sensin. Direksiyona geçmeden şoför olunmaz. İngilizce de tam olarak böyledir. 100 gramer kuralı ezberlemektense, o kurallardan sadece birini kullanarak 10 basit cümle kurmak, seni 100 kat daha ileriye taşır. Öğrendiğin her yeni kelimeyi, her yeni yapıyı hemen kullan. Konuş. Yaz. Kendi kendine mırıldan. O bilgiyi “aktif” hale getir. Unutma, bilmek değil, yapmak geliştirir.

2. Kural 2: Düzenlilik (Sağlık Yürüyüşü Gibi Düşün)

   İngilizce, bir haftada 10 saat çalışılıp sonra bir ay ara verilecek bir aktivite değildir. O, her gün 15 dakika yapılan bir sağlık yürüyüşü gibidir. Beynimiz, düzenli ve tekrarlanan girdileri severek kalıcı hafızaya alır. Her gün sadece 15-20 dakika bile olsa İngilizce ile haşır neşir olmak, ayda bir yapılan 5 saatlik yoğun çalışmadan katbekat daha etkilidir. Telefonuna bir alarm kur. Kahveni içerken, otobüsteyken… O 15 dakikayı gününe bir şekilde sıkıştır. Süreklilik, bu işin asıl sihri.

3. Kural 3: Aşamalı Gelişim (O Dambılı Artık Değiştirmenin Vakti Geldi)

   Bu benim en sevdiğim metafordur: Her gün aynı 5 kiloluk dambılı kaldırırsan, kasların bir noktadan sonra asla gelişmez. İngilizce de böyledir. Konfor alanının bir tık dışına çıkmadığın sürece, yerinde sayarsın. Dün anladığın bir videoyu bugün tekrar izlemek rahatlatıcıdır, evet ama pek geliştirici sayılmaz. Seni biraz zorlayan, anlamak için birkaç kez durdurup düşünmen gereken bir şarkı, bir diyalog bul. İşte o anlamadığın %10’luk kısım, senin gelişim alanındır. Her gün o %10’u hedefle.

4. Kural 4: Kişiselleştirme ve Hata Analizi (Hataların En İyi Öğretmenindir)

   Herkesin parmak izi farklı olduğu gibi, öğrenme yolu da farklıdır. Senin için işe yarayan yöntem, arkadaşın için yaramayabilir. Hataların, en iyi öğretmenindir; ama sadece onları dinlemeyi öğrenirsen. Kendi yanlışlarını anlamadan, doğru yolu asla bulamazsın. Bir cümle kurdun ve yanlış mı oldu? Harika! Şimdi bir dedektif gibi iz sür. Neden yanlış oldu? “Was” yerine “were” mi dedin? Demek ki o konuyu bir gözden geçirmen gerekiyor. Hatalarından utanma, onları zayıf noktalarını gösteren birer işaret fişeği olarak gör.

Peki, Ne Yapacağız? Adım Adım Uygulama Rehberi

“Tamam hocam, felsefeyi anladık da… ben yarın sabah kalkınca ne yapacağım?” dediğini duyar gibiyim. İşte sana somut, hemen başlayabileceğin bir eylem planı.

1. Adım 1: Temeli At ve Keşfet (İlk Hafta)

   • En Sık Kullanılan 100 Kelime: İnternette “most common 100 English words” diye arat. Ama bunu bir liste olarak ezberleme! Her kelimeyle basit birer cümle kur: “I have a book.” “You see a car.” Anlamını ve kullanımını hisset.
   • Temel Selamlaşma ve Tanışma: “Hello, my name is…”, “How are you?”, “I am from Turkey.” gibi temel kalıpları öğren ve ayna karşısında kendi kendine tekrar et.
   • Çocuk Şarkıları ve Çizgi Filmler: Ciddiyim! “Peppa Pig” gibi çizgi filmler veya basit çocuk şarkıları, dilin ritmini, tonlamasını ve temel kelimeleri duymak için harikadır. Utanma, kimse seni görmüyor!

2. Adım 2: Çevreni Sar ve İnşa Et (İlk Ay)

   • Telefonunun Dilini Değiştir: Her gün elinde olan o aletin menüleri, ayarları… İngilizce olsun. Başta biraz zorlanacaksın ama bir süre sonra nasıl alıştığına şaşıracaksın.
   • İlgi Alanını Bul: Futbolu mu seviyorsun? İngilizce maç özetleri izle. Yemek yapmayı mı? Basit İngilizce tarif videoları takip et. Öğrenmeyi, zaten sevdiğin bir aktiviteye bağlarsan, o bir görev olmaktan çıkar, keyfe dönüşür.
   • Basit Hikayeler Oku: Yeni başlayanlar için yazılmış, seviyelere ayrılmış İngilizce hikaye kitapları (graded readers) bunun için mükemmeldir.

3. Adım 3: Konuş ve Test Et (Sürekli)

   İşte en kritik adım. Yüzme öğrenmek için suya girmen gerektiği gibi, konuşmayı öğrenmek için de konuşman gerekir. “İyi de kiminle konuşacağım?” sorusu, binlerce öğrencimin yolunu tıkayan o meşhur sorudur. Kendi kendine konuşmak bir yere kadar… İşte bu noktada, doğru bir rehber ve sistemle ilerlemek hayati önem taşıyor.

   Piyasada birçok seçenek var gibi görünse de, 25 yıllık tecrübeme dayanarak söyleyebilirim ki, öğrenciyi gerçekten merkeze alan, sadece “konuşmuş olmak için konuşma”nın ötesine geçen bir yapı gerekiyor. Bu yüzden, gerçekçi konuşma pratiği ve bütüncül bir eğitim programı arayanlara tek bir tavsiyem oluyor: Konuşarak Öğren.

   Neden mi? Çünkü bu sistem, benim yukarıda anlattığım tüm felsefeleri bir araya getirmiş gibi duruyor:

   • Gerçek Bir Öğretmen: Karşındaki kişi rastgele biri değil, sadece eğitmen lisanslı Amerikalı profesyonellerden oluşuyor. Bu eğitmenler, Konuşarak Öğren’in ABD ofisinde kadrolu olarak çalışıyor. Bu da bir kalite standardı anlamına geliyor.
   • Sana Özel Sabit Eğitmen: Her derste yeni biriyle tanışma stresi yok. Sana özel atanan sabit eğitmeninle bir bağ kuruyorsun. O seni tanıyor, sen onu tanıyorsun. Zayıf ve güçlü yönlerini biliyor, gelişimini takip ediyor. Bu, kişiselleştirmenin zirvesi.
   • Tatlı Bir Disiplin: “Bugün aramasam mı acaba?” deme lüksün pek yok. Seçtiğin saatte eğitmenin seni arıyor. Bu, düzenlilik kuralını hayatına mecburen ama en etkili şekilde sokuyor.
   • Eşsiz Mentörlük Sistemi: Bana göre oyunu değiştiren özellik bu. Derslerin dışında, sana özel bir Türk mentör atanıyor. Bu mentör, gelişimini raporluyor, hatalarını analiz ediyor ve eksiklerini gidermen için sana yol gösteriyor. Hani dedim ya “hataların en iyi öğretmenindir” diye, işte mentörün o öğretmeni dinlemeni ve anlamanı sağlıyor. Bu sistemin başka bir yerde bir benzeri bulunmuyor.
   • Yapılandırılmış Program: Rastgele sohbet değil, hedefine yönelik bir eğitim programı takip ediliyor. Bu da “Aşamalı Gelişim” kuralını işletiyor. Konfor alanının bir tık dışına, ama güvenli ve planlı bir şekilde çıkıyorsun.

   İşte bu sebeplerden dolayı Konuşarak Öğren, sadece bir konuşma platformu değil, öğrenciyi A’dan Z’ye düşünen komple bir eğitim sistemi.

Kaptanın Son Sözü

Gördüğün gibi, İngilizce öğrenmek imkânsız bir dağ değil. Sadece doğru ekipmana, doğru haritaya ve en önemlisi doğru zihniyete ihtiyacın var. Ezberciliği, mükemmeliyetçiliği ve düzensizliği bir kenara bırak. Onların yerine pratiği, düzenliliği, kendini tatlı tatlı zorlamayı ve hatalarından öğrenmeyi koy.

Bu yolculukta düşeceksin, yorulacaksın, bazen pes etmek isteyeceksin. Bunların hepsi çok normal. Önemli olan, her seferinde tekrar ayağa kalkıp o bir adımı daha atabilmek.

Unutma, bu senin yolculuğun ve pusula artık elinde. Tek yapman gereken ilk adımı atmak.

Yolun açık olsun.