Merhaba,

Şöyle bir oturalım da iki lafın belini kıralım. Yıllardır binlerce öğrencinin gözlerinde gördüğüm o tanıdık parıltıyı ve hemen ardından gelen donukluğu belki de sen de yaşıyorsundur. Hani, genel İngilizcen fena sayılmaz, e-postaları hallediyorsun, basit sohbeti çeviriyorsun ama o da ne? İş toplantısında konu pazarlamadaki “churn rate”e, finanstaki “asset allocation”a veya IT’deki “API integration”a gelince sanki biri şalteri indiriyor. Bildiğin her şey buharlaşıyor.

“Ben Business English biliyorum sanıyordum, bu hangi dil?”

Tanıdık geldi mi?

Eğer geldiyse, derin bir nefes al. Çünkü yalnız değilsin ve sorun kesinlikle sende değil. Sorun, “İş İngilizcesi” denen o devasa, tek tip şemsiyenin altında herkesi aynı kalıba sokma yanılgısında. Ama dert etme, bu yazıyı bitirdiğinde o şemsiyeyi kapatıp kendi sektörüne özel, su geçirmez bir yağmurluk giymenin yolunu bulmuş olacaksın.

Hadi, şu İngilizce pusulasını yeniden ayarlayalım ve rotayı senin kariyerine çevirelim.

O Yaygın Yanılgılar ve Bitmeyen “Neden Olmuyor?” Sorusu

25 yıllık öğretmenlik hayatımda belki de en sık gördüğüm hata, İngilizce öğrenimini “herkese uyan tek beden” bir kıyafet sanmak. Hele ki iş dünyasında. Düşünsene bir, bir pazarlamacının dil ihtiyacıyla bir yazılım mühendisinin ihtiyacı aynı olabilir mi? Ya da bir avukatın kullandığı jargonu bir finans analistinin kullanmasını beklemek ne kadar mantıklı? Tabii ki değil.

Çoğumuzun düştüğü o tanıdık tuzaklar var:

• Genel “İş İngilizcesi” Kitaplarına Gömülmek: Bu kitapların bir yeri var, evet. Sana bir e-postanın nasıl yapılandırılacağını ya da bir toplantıda nasıl araya girileceğini öğretirler. Ama sektörünün kalbine, o kritik terminolojiye asla inemezler.
• Anlamsız Kelime Listeleriyle Vakit Kaybetmek: İnternetten bulduğun o meşhur “İş Hayatında En Çok Kullanılan 100 Kelime” listesi, senin günlük iş akışında bir karşılık bulmuyorsa, beyninde yer kaplayan bir yığından ibarettir.
• Pasif Öğrenme Tuzağı: Sektörünle ilgili bir makaleyi okuyup anlamak